Voor altijd

Voor altijd Het lijkt zo romantisch. Geen trouwringen, maar de naam van je geliefde op je huid laten vereeuwigen. Maar waar de wet je alle mogelijkheden biedt om ook weer netjes van elkaar af te komen, is er voor de tattoo geen flitsscheiding mogelijk. Dan zit je letterlijk heel lang op de blaren. Zijn de letters zwart, dan is het redelijk goed te verwijderen met laser. Zijn ze geflankeerd door romantische rode rozen of harten, dan blijft het waarschijnlijk een eeuwige souvenir.

Laser

Onlangs liep ik een dag mee bij een laserpraktijk. Iedereen die een tatoeage overweegt zou dat eens moeten doen. Want dan zie je dat het verwijderen van tatoeages een langdurig en pijnlijk proces is. Er was een vrouw die daar al zeker voor de twaalfde keer was. Haar relatie was al maanden over, maar haar ex zat nog altijd letterlijk op haar huid. Nog een geluk dat hij Ben heette en geen Benjamin.

For better or worse

Om dit soort leed te besparen, kiezen sommigen voor de zogenaamde beautytattoo. Een tatoeage op de permanente make-upmanier. Minder diep, minder zware inkt, met het idee dat 'ie langzaam vervaagt. Ik ben er geen voorstander van, want de kans is groot dat na twee jaar je geliefde niet meer is dan een vage vlek. Kortom, óf je neemt gewoon een ouderwetse trouwring of je gaat voor de real stuff. Maar dan wel for better and worse.    

Sitemap